Diagnostyka

Im wcześniej zdiagnozowany HCC, tym większa szansa na wyleczenie chorego.

MROsoby o wysokim ryzyku zachorowania tj. pacjenci z marskością wątroby, lub zapaleniem wątroby B lub C powinny przechodzić regularne badania pod kątem obecności nowotworu. W badaniu fizykalnym ( przy rutynowej wizycie) lekarz badając brzuch może stwierdzić powiększoną wątrobę lub bolesność uciskową. W badaniu USG można wykryć guz wątroby, ale badanie to nie określi jednoznacznie czy jest to zmiana złośliwa czy nie. Podobnie testy krwi, mogą wykazać zaburzoną pracę wątroby, ale nie określą jaki to typ zmiany. Dlatego też badaniami uzupełniającymi są CT lub MRI. Dzięki nim obrazowane są detale budowy anatomicznej narządów.

Podstawowymi metodami diagnostycznymi przy rozpoznaniu są:

  • badanie ultrasonograficzne (USG) 
  • badanie tomografii komputerowej (TK)
  • rezonans magnetyczny (MRI)  

W przypadku dalszych wątpliwości zawsze pozostaje możliwość wykonania biopsji – pobranie małego fragmentu tkanki guza i odesłanie go do laboratorium do oceny hist-pat. Na szczęście CT i MRI stają się coraz bardziej zaawansowane technicznie, dając coraz to większą ilość informacji.

Jeżeli znalazłeś się w grupie ryzyka wystąpienia HCC, twój lekarz zbada cię i w regularnych odstępach czasu zleci wykonanie odpowiednich badań krwi jak i obrazowych, by stwierdzić ewentualne odchylenia od prawidłowego stanu zdrowia.